Üç mit türü dünyanın tüm mitolojilerinde bulunur. Bunlar yaratılış mitleri, tanrı mitleri ve kahraman mitleridir.
Yaratılış mitleri kültürlere, nereden geldiklerini, kendilerinin ve dünyalarının nasıl var olduğunu anlatır. Köklerinin nereye dayandığını bilmek bir insan için ne kadar önemliyse, bu tür mitler de belli kültürler için o kadar önemlidir. Yaratılış mitleri eski kültürlere, evrende var olabilmeleri için gerekli olan kimliği, varlık nedenini sağlar, varoluşlarını onların gözünde anlamlı hale getirir. Yaratılış mitleri kategorisinde çeşitli alt türler vardır.
Yaratılış, yoktan (hiçlikten) ortaya çıkabilir; bu durumda önceden var olan bir boşlukta tek başına bulunan yüce bir tanrı, dünyayı bilinçli olarak yaratır. İncil’in ilk bölümünde anlatılan şey, bu türden bir yaratılıştır.
Bir başka yaratılış şekli ise Kaostan Yaratılış’tır. Bu yaratılış tipinde, yaratılış potansiyeli kaotik bir durum içerisinde bulunur ve bir şeyler olmasını, birilerinin bir şeyler yapmasını bekler. Kaos, çoğunlukla, Sümer yaratılış mitinde olduğu gibi kadim sular, Çin yaratılış mitinde olduğu gibi hava ya da Dogon yaratılış mitinde olduğu gibi kozmik yumurta olarak karşımıza çıkar.
Yaratılışın bir başka alt türü olan Yeryüzü’ne Çıkarak Yaratılış’ta insanlar, birçok Amerikan Pueblo Yerlisi mitindeki gibi, yeraltından yeryüzüne çıkarlar. Bir diğer popüler Kızılderili yaratılış miti tipi ise Suya Dalarak Yaratılıştır; bu tür mitlerde bir hayvan kadim sulara dalar ve suyun altından bir parça madde getirir ve bu madde zamanla büyüyerek yeryüzünü oluşturur.
Tufan mitleri çoğunlukla yaratılış mitleri ile ilişkilendirilir. Bu tufanlar (İncil’de ya da Gılgamış Destanı’ndaki gibi) genellikle, insanlara yaratıcının planlarına uygun davranmaları için ikinci bir şans tanıyan ikinci yaratılış görevi görürler.