Meşe, Farsça orman anlamına gelen “bîşe” sözünün Türkçeleşmiş şeklidir. Meşelik ise ormanlık anlamına gelir.
Ova günlük güneşlikten, gökte bir tek bulut bile yokken birden bir sel gelir. Tüm ovayı kaplar. Hayvanları sürer götürür, ağaçları söker. Ta yukarılarda, ormanlığa sağanak halinde yağmur yağmıştır; bu gelen sel, o yağmurun selidir; buna “Meşe Seli” denir.
Pîr Sultan, bir nefesinde,
Dost elinden bade içmiş deliyim,
Üstü kan köpüklü Meşe Seliyim;
Ben bir yol oğluyum, yol sefiliyim;
Ben de bu yayladan Şâh’a giderim
dörtlüğüyle “Meşe Seli”ni pek güzel, pek canlı bir halde anlatmıştır.
Kaynak: Abdülbaki Gölpınarlı, “Tasavvuftan Dilimize Geçen Deyimler ve Atasözleri”