Şafak umudun, sevincin ve gençliğin sembolüdür. Doğum, yeni başlangıçlar ve tazeliği temsil eder. Hıristiyanlıkta dirilişi simgeler. Çoğunlukla dünya veya insanlığın başlangıcı olarak görülür, bundan ötürü pek çok yaradılış efsanesiyle de ilişkilendirilir.
Antik Yunan’da gençlik, umut ve uyanışı temsil eden Şafak Tanrıçası Eos’a tapılırdı. Bu tanrıçanın parmakları, usulca gökyüzüne yayılan şafağın yumuşak ışıklarını simgelerdi. Eos’un ellerinde şafak vaktini aydınlatmak için kıvılcım saçan su kapları bulunurdu.