Eskiden kur‘a denilen kaplar vardı. Bunların alt kısmı geniş, üst tarafı dar boğazlıydı. Bu kaplar şans ve kader oklarını sallamak için kullanılırdı. Kur‘a çekme deyimi buradan gelir. Bu deyim günümüzde de “şans arama” mânasında kullanılmaya devam eder.
Kur‘a, bazı kutsal kitapların rastgele açılmasıyla yapılan bir falcılıkta da kullanılır. Bu falcılık türü Emevîler zamanında başlamıştır. Burada Kur’ân-ı Kerîm’i açarak tesadüfen o anda karşılaşılan âyetlerin sayılarının veya mânalarının yorumuna dayanan bir falcılık söz konusudur.
Fal açmak için tarih boyunca farklı yöntemler kullanılmıştır. Filozof Kindî’ye atfedilen bir kitapta tablo halinde 144 soru vardı. Bunların her biri on ikişer cevaba sahipti. Bu tarz başka kitaplar da bulunmaktadır. Meselâ “Kur’atü hurufi’l-mu’cem”de harfler ebced tertibine göre yatay olarak üç sıra halinde yerleştirilmişti. İşaret parmağı harflerden biri üzerine konur ve bu harfin mânasını açıklayan paragrafa bakılırdı.
Kur‘atü Dânyâl’da da iki cümle halinde ifade edilmiş olan sayılar kur‘a için kullanılıyordu. Bu ifadelerin ne anlama geldiğini gösteren bir açıklama da bulunuyordu.
Kur‘atü’t-tuyûr’da (tayr, “iyi veya kötü talih” anlamına gelir), kuşların uçuşu dahil müracaat anında kendini gösteren her olaydan anlam çıkarılır. Meselâ “şimdi pencereden dışarı bakacağım ve karşıdaki evin çatısında üç tane kuş görürsem şu işi yapacağım” gibi.