Eski Türklerde güçlü şamanlar ayinler sırasında kurt ve kartal gibi hayvanların biçimine girerken, zayıf şamanlar köpek şekline girerlerdi. Türk kozmolojisinde köpek, ölümün simgelerinden biri olduğu için olumsuz bir anlama sahipti. Bundan dolayı da bazı Türk topluluklarında cenaze törenlerinde köpek kurban edilirdi.
Genel olarak köpek pek sevilmeyen bir hayvan olsa da bazı istisnalar da yok değildi. Mesela Kırgızlarda Kumayık, efsanelere konu olmuş bir köpekti.
Bazı efsanelerde köpek başlı insanlardan söz edilir. Buna dünyanın farklı bölgelerinde rastlamak mümkündür. Kuzey ve doğu Türklerinin efsanelerinde de bu tuhaf görünümlü insanlardan söz edilir. Bu efsanelerde onların “it başlı ve sığır ayaklı” olduğu anlatılmaktadır.
Köpek, Budizmde tenasüh (ruh göçü) inancına göre günahkâr insanların üçüncü kez doğduklarında büründükleri hayvan suretlerinden birisidir. O aynı zamanda Buda’nın suretine büründüğü hayvanlardan da biridir. Hint mitolojisindeyse ölüler diyarının muhafız hayvanı ve talihsizlik simgesidir.
İslamiyetten sonra köpeğe verilen önem arttı. Bunda av köpeklerinin büyük bir etkisi vardı. Av köpekleri hem dostluk ve sadakatin hem de sabrın ve tevekkülün sembolü olarak görülürdü.