Kabuk, varlığın saflaşmasına engel olan nefsaniyeti yâni nefse ait istekleri simgeleyen bir semboldür. Öze ulaşılması için kabuğun kırılması gerekir. Kabuğun kırılması varlığın saf şuur hâlini elde edişini simgeler.
Bir meyvenin çekirdeği hakikâti simgeler. Kabuk ise hakikâti örtmektedir. Kabuğu delebilen her varlık, kabuktan çekirdeğe doğru yol alır. Kabuğu delen varlıkların izledikleri yollar farklı olsa da hedefleri aynıdır. Hedef çekirdek, öz, merkez, yani hâkikattir.