Kelime anlamı “sevilen” olan Frigg, İskandinav mitolojisindeki tanrıçalardan biridir. Odin’in karısı ve Baldur’un annesi olan Frigg, “AEsir Kraliçesi”dir. Yâni panteonun ana kraliçesidir.
Annelik, Frigg’in öne çıkan özelliklerindendir. “Ana Gece” olarak bilinen yılın en uzun gecesinin, Frigg’in ışık ve neşe tanrısı Baldur’u doğurduğu gece olduğuna inanılır.
Kehanet gücü olan Frigg, oğlunun öleceğini biliyordu. Fakat kaderi değiştirecek güce sahip değildi. Çaresizlik içindeki Frigg, Baldur’u güvende tutmak için elinden geleni yaptı. Ölüm tehlikesi yaratabilecek herkesle görüştü: hastalıklar, hayvanlar ve taşlar… hepsine de oğluna zarar vermemeleri için yalvardı. Fakat bir tek şeyi unutmuştu: ökse otu.
Frigg ölüm tehlikesi yaratacak her şeyin önüne geçtiğini sanıyordu. O ve tüm tanrılar büyük bir neşe içindeydi. Artık hiçbir şey Baldur’u öldüremezdi. Baldur çevresindekilerden normalde kendisini öldürmesi gereken şeyleri fırlatmalarını istedi. Oklar, mızraklar, taşlar… Hiçbiri Baldur’a zarar veremiyordu. Fakat ökse otunun unutulduğunu bilen Loki, ökse otundan bir ok yaptı ve bunu Hodur’a verdi. Hodur da oku Baldur’a fırlattı. Ok, Baldur’un kalbini deldi ve onu öldürdü.
Frigg, oğlunu kurtarmak için son bir girişimde bulundu. Baldur’un fidyesini görüşmek için Yeraltı Dünyası’nın hükümdarı Hel’e elçi gönderdi. O da tüm yaratıkların ağlaması şartıyla Baldur’u serbest bırakmayı kabul etti. Biri dışında dünyadaki tüm canlılar ağladı. Ağlamayan ise Baldur’un gizli düşmanı Loki’ydi. Bunun sonucunda Baldur sonsuza dek dünyadan kayboldu.