Sisifos, Homeros’un İlyada’sında ve Yunan mitolojisinin diğer eserlerinde yer alan bir figürdür. Sisifos, deniz tanrısı Poseidon’un onuruna düzenlenen atletik ve müzikal yarışmalar festivali olan Isthmian Oyunları’nın da kurucusudur.
Efsaneye göre Ölüm onu almaya geldiğinde; Sisifos, Ölüm’ü zincirledi. Böylece Ölüm artık ne onu ne de başka insanların canını alabilecekti. Fakat Ares, Ölüm’e yardım etti ve onu serbest bıraktı. Sisifos da Ölüm’e boyun eğmek zorunda kaldı. Fakat Sisifos yeraltı dünyasına ulaştığında geri dönmesine izin verildi.
Sisifos’un Ölüm’ü ele geçirmesi ve yeraltı dünyasından dönüşü de dahil olmak üzere yaptığı şeyler Tanrı Zeus’u kızdırmıştı. Bundan dolayı Zeus ona büyük bir ceza verdi: Sisifos sonsuza kadar cehennemde bir bayırdan yukarı doğru büyük bir kayayı iterek dağın tepesine çıkaracaktı. Fakat Sisifos’un uykuya yenik düştüğü her an kaya elinden kurtulacak ve aşağı düşecekti. Bu zorlu görevi yerine getirmesi imkansızdı. Çünkü kayanın yukarı çıkması bir günden fazla süren bir işti ve Sisifos mutlaka ara vermek zorunda kalıyor ve kaya da her seferinde aşağı düşüyordu. Böylece Sisifos, tekrar tekrar kayayı dağın en aşağısından itmeye başlıyordu.
Yunanca’da Sisifan terimi, tamamlanması imkansız olan görevler için kullanılır. Bu, Sisifos’un yeraltı dünyasında aldığı ve sonsuza kadar bir kayayı taşımak zorunda kaldığı cezayı ifade eder.
Bazen hepimiz Sisifos gibi hissederiz. Sürekli yaptığımız şeylerin hiçbir işe yaramadığını ve bu eylemin bizi asla tepeye ulaşmamıza imkan vermeyeceğini düşünürüz. Sisifos günlük hayattaki bu kısır döngünün sembolüdür.