“Şeytanın İncili” olarak da bilinen Codex Gigas muhtemelen en tuhaf Ortaçağ el yazmalarından biridir. Hakkındaki efsaneler bu kitabın gizemini daha da artırmaktadır.
Şeytanın İncili iki özelliği ile ünlüdür: 1) boyutu 2) içinde yer alan şeytan tasviri.
Şeytanın İncili çok büyük ve ağır bir kitaptır. Bu nedenle Codex Gigas “dev kitap” olarak tanınır. 91 cm boyunda ve 50,5 cm genişliğindeki Codex Gigas yaklaşık 23 cm kalınlığındadır ve 75 kilodur.
Efsaneye göre Codex Gigas’ın yazılma sebebi, Şeytan ile yapılan bir anlaşmadır. Şeytanın İncili olarak tanınmasının sebebi de budur.
Codex Gigas’ın duvara çivilenerek ölüm cezasına çarptırılan bir keşişin eseri olduğu anlatılır. Bu keşiş ölmek üzereyken Şeytan’dan hayatını kurtarmasını ister. Eğer kendisine yardım ederse, tüm dünya bilgilerini içeren bir kitap yazacağını söyler. Şeytan bu öneriyi kabul eder. Yalnız bir şartı vardır. Adam bu kitabı bir gecede yazıp bitirecektir. Böyle bir şey elbette ki mümkün değildir. Keşiş yine Şeytan’dan yardım ister. Şeytan ruhunu satması karşılığında yardım edeceğini söyler. Keşiş bu teklifi kabul eder. Böylece Şeytan’ın da yardımıyla Codex Gigas’ı bir gecede yazıp bitirir.
Yapımında 160 eşeğin derisi kullanılan kitabın orijinali 320 sayfadan oluşuyordu, ancak tarihinin bilinmeyen bir noktasında on sayfa kitaptan çıkarıldı.
Codex Gigas’ın gerçek kökenleri bilinmemektedir. 13. Yüzyılda Bohemya’da yaklaşık 25 yılda yazıldığı tahmin ediliyor.
II. Rudolf 1594’te Codex Gigas’ı Prag’daki kalesine götürür. 1648’de Otuz Yıl Savaşı’nın sonunda İsveç’in Prag’ı kuşatmasına kadar orada kalır. İsveçliler şehre girince bu kitabı da ele geçirirler ve Stockholm’e götürürler. Burası Codex Gigas’ın son durağı olur. 1877’de Codex Gigas, bugün hâlâ bulunduğu Stockholm’deki İsveç Milli Kütüphanesi koleksiyonunun bir parçası olur.