Öte dünyanın (ahret) varlığına inanan ilk uygarlık Eski Mısır’dır. Eski Mısırlılar bedenin yanı sıra insanları yaratan ve yaşam enerjisi veren “ruh” (“Ka”) kavramını da geliştirerek, ölüm durumunda bedenden ayrılan ruhların, bir gün öte dünyadan geri dönüp bedenlerini arayacakları inancıyla mumyalama sanatını geliştirmişlerdir.
Sihir ve tılsım, Eski Babil ve Mısırlılar’da çok yaygındı. Eski Mısırlılar, dinsel inançlarına ait metin ve dualarla ölüm, defin ve öte dünya ile ilgili zengin dinsel betimlemeleri “Ölüler Kitabı” adı verilen ve çoğunlukla papirüs üzerine yazılmış olan din kitabında toplamışlardı. Bu kitaptan alınmış papirüs parçaları ölünün mumyası ile birlikte mezara konurdu.
Eskiçağ’ın büyücülükte en uzman halkı olan Eski Mısırlıların Ölüler Kitabı, ruhun, öte dünya tanrısı / ölüler ülkesi tanrısı / ölüm yargıcı olan Osiris’in önünde yargılanmasına atıfta bulunan bir dizi büyü formülünü de içermekteydi. Özünde eski bir halk geleneğinin özelliklerini taşıyan bu Ölüler Kitabı, ölüm konusunu ele alan bir öte dünya kılavuzu niteliğindeydi.